به من گفت عاشقی ؟ گفتم الکی الکی مثل اینکه ! حواس آدم همیشه که جمع نیست . فرشته ام انگار شوخی اش گرفته بود ... به من گفت مثل کبوترای سینه فیروزه ای بپر سمت من ...هر چی بهش گفتم که مهربون هواپیما صد و چند سالی هست اختراع شده گوش نداد... گفت حتما باید با شیوه های کلاسیک سمت من بیای ... گفتم عاشق می باشم اما اصلا شبیه پرنده نمی باشم ! عاشقم یا کودکم یا شیدام یا خُلم یا هیچی چون تازگی ها حتی به کوچکترین چیزا دقت می کنم ... دگمه ی افتاده یه پیرهن... پیچ هرز اگزوز ماشین ...مس سبز شده ی انگشتر ...همه چیز ... باید امروز بهتر باشم از همه ی این اواخر... چون عاشقم یا کودکم یا شیدام یا...

آرومم ... اما این دلیل نمی شه هر روز تو فانتزی ٬ کشتی سندباد نباشم وسط طوفان کاترینا ...کاج بابانوئل نباشم تو آتیش سوزی بزرگ بی سابقه ی کالیفرنیا... ریزش دو ملیون و چهارصد و پنجاه و هشت هزار برگ نباشم تو شبی از شبهای آبان ماه ... دکترم میگه اگه بخوام معشوق نیامده پیداش بشه باید کافه ام ُ دوباره راه بندازم ... میگم نه... میگه هیچ می دونستی کبوترا پلک نمی زنن؟ میگم منظورتون چیه ؟ میگه برای پرواز کردن اصلا لازم نیست چشمات ُ ببندی ... میگم منظورتون اینه که من می ترسم؟ میگه ترس نه یه جور دل دل کردن بی ربط ... میگم نه ٬ پس چرا همه بهم میگن عجول بی حوصله ؟ میگه عجول نه ٬ تو شیدایی ! می گم خودم این جوری فکر نمی کنم ... میگه کافه ات ُراه بنداز ٬ آخه می دونی کبوترا هیچ وقت پلک نمی زنن... میگم دکتر منظورتونُ نمی فهمم ... می خنده ...

نوشته شده توسط سینا در 29 Oct 2007 |